Νέες προοπτικές για το ελληνικό μαλακό σιτάρι αλλά και για πλήθος ακόμα αγροδιατροφικών προϊόντων ανοίγει το ζωηρό ενδιαφέρον του βραζιλιάνικου συνεταιριστικού κολοσσού Coonagrο για γεωργικές «μπίζνες» στη χώρα μας και μάλιστα… συμβολαιακές. Στα σχέδιά της, επίσης, είναι η παραγωγή στην Ελλάδα ζωοτροφών με πρώτες ύλες (κυρίως σόγια) που θα εισάγονται από τη Βραζιλία.

Αντιπροσωπεία της Coonagrο -μιας εκ των μεγαλύτερων και πλήρως καθετοποιημένων συνεταιριστικών οργανώσεων της Λατινικής Αμερικής με ετήσιο τζίρο της τάξης των 6 δισ. δολαρίων-  βρέθηκε τις προηγούμενες δύο εβδομάδες στη χώρα μας πραγματοποιώντας ένα «σαφάρι» επαφών με Ενώσεις και Επιμελητήρια από τη Β. Ελλάδα (Θεσσαλονίκη, Καρδίτσα, Αλεξανδρούπολη, Κιλικίς).

Ενδεικτικό της σοβαρότητας την οποία οι Βραζιλιάνοι αποδίδουν στο «ελληνικό πρότζεκτ» είναι το γεγονός ότι το μέλος του Δ.Σ. της Coonagrο, Κλαούντιο Κάβα, συνόδευαν εκπρόσωποι της βραζιλιάνικης Προεδρίας και του υπουργείου Γεωργίας, καθώς επίσης και οι ιδιοκτήτες της ΙΒRA, της μεγαλύτερης εταιρείας αγροτεχνολογίας στη Νότια Αμερική.

Στο πλαίσιο των συζητήσεων εκφράστηκε η επιθυμία της εταιρείας να προμηθεύεται σε μακροπρόθεσμη και συστηματική βάση μεγάλες ποσότητες μαλακού σιταριού, το οποίο θα καλλιεργείται στις περιοχές αυτές με τη μέθοδο της συμβολαιακής γεωργίας. Σύμφωνα με πληροφορίες της Agrenda, στο «τραπέζι» έπεσαν τεράστια νούμερα τόσο σε ό,τι αφορά τις ποσότητες (όπως π.χ. 5 εκατ. τόνοι σε ετήσια βάση, κάτι που αυτή τη στιγμή ξεπερνά το σύνολο της ελληνικής παραγωγής), όσο και τις καλλιεργούμενες εκτάσεις (500.000 στρέμματα).

Αν και η συζήτηση δεν περιστράφηκε γύρω από συγκεκριμένα νούμερα τιμών παραγωγού, οι Βραζιλιάνοι έκαναν λόγο για αμοιβές που θα ικανοποιούν τους Έλληνες, υπενθυμίζοντας τη συνεταιριστική φύση της Coonagro.  Προκειμένου, μάλιστα, να υποστηρίξουν το πρότζεκτ τόνισαν ότι είναι διατεθειμένοι να προχωρήσουν σε επενδύσεις και σε υποδομές, όπως η αγορά σιλό.

Γιατί οι Βραζιλιάνοι  θέλουν ελληνικό σιτάρι
Η Βραζιλία έπεσε τη φετινή χρονιά «θύμα» των ακραίων καιρικών συνθηκών που είχαν ως αποτέλεσμα η μισή περίπου παραγωγή σιταριού να χαθεί λόγω του παγετού. Ακριβώς για τον ίδιο λόγο, μειώθηκε και η παραγωγή στη «γειτονική» Αργεντινή, μιας εκ των παραδοσιακών προμηθευτών της. Είναι χαρακτηριστικό ότι μέσα σε δύο μόλις μήνες την άνοιξη η Βραζιλία αναγκάστηκε να εισάγει 1 εκατ. τόνους σιτάρι από τις ΗΠΑ. Σύμφωνα με πληροφορίες της Agrenda, κομβικό ρόλο για την προσέγγιση με την Ελλάδα έπαιξε ο επικεφαλής του Ελληνοβραζιλιανικού Επιμελητηρίου, Κίμων Πάκτας, ο οποίος ανέδειξε και τη δυνατότητα ακόμα περισσότερων συνεργειών στο αγροτικό και μεταποιητικό επίπεδο.

Οδηγός η ΕΛΒΙΖ
Όπως επιβεβαιώνει στην Agrenda ο γενικός διευθυντής της ΕΑΣ Θεσσαλονίκης, Κώστας Γιαννόπουλος, η πρόταση που κατέθεσαν οι Βραζιλιάνοι προβλέπει κι άλλες συνεργασίες που θα μπορούσαν να δώσουν σε ελληνικά τρόφιμα και προϊόντα όπως π.χ. το κρασί πρόσβαση στην βραζιλιάνικη αγορά. Προβλέπει, όμως, και παραγωγικές συμπράξεις μεταξύ εταιρειών των δύο χωρών οι οποίες θα χρησιμοποιούν πρώτες ύλες από τη Βραζιλία με στόχο την εξαγωγή στην Ευρώπη. Ένα πρώτο δείγμα φαίνεται ότι θα είναι θα είναι το προσύμφωνο μεταξύ Coonagro και ΕΛΒΙΖ. για την παραγωγή μεγάλων ποσοτήτων  ζωοτροφών και σογιέλαιου με βραζιλιάνικο σπόρο σόγιας. Σύμφωνα με το Ελληνοβραζιλιάνικο Επιμελητήριο,  υπάρχει συμφωνία και για παραγωγή τροφών για κατοικίδα  με κρεατάλευρα από τη λατινοαμερικάνικη χώρα.  Να σημειωθεί τέλος ότι η εννεαμελής βραζιλιάνικη αντιπροσωπεία βρέθηκε και στο υπ. Αγροτικής Ανάπτυξης όπου συναντήθηκε με τον Θ. Τσαυτάρη. 

πηγή Αgronews

Αλλαγή κλίματος παρατηρείται τις τελευταίες δύο εβδομάδες στην εγχώρια αγορά του καλαμποκιού, λαμβάνοντας ώθηση από τις εξελίξεις στην ευρωπαϊκή παραγωγή. Η συγκομιδή στην Ευρώπη δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη, καθώς οι σπορές είχαν καθυστερήσει την περασμένη άνοιξη. Οι αποδόσεις όμως είναι σημαντικά χαμηλότερες από τις αρχικές εκτιμήσεις, με αποτέλεσμα να σημειώνεται άνοδος των τιμών πώλησης του καλαμποκιού κατά 2 λεπτά το κιλό στις ευρωπαϊκές αγορές τις τελευταίες δυο εβδομάδες.

Η εξέλιξη αυτή δικαιώνει τους Έλληνες παραγωγούς που επέλεξαν να αποθηκεύσουν τα καλαμπόκια τους το καλοκαίρι, όταν οι τιμές είχαν βυθιστεί στα 13-14 λεπτά το κιλό, αφού πλέον οι τιμές στην ευρωπαϊκή αγορά έχουν φτάσει σε επίπεδα που δικαιολογούν τα 16-17 λεπτά το κιλό για το ελληνικό καλαμπόκι.

Στην εγχώρια αγορά η συγκομιδή έχει ολοκληρωθεί στις περισσότερες περιοχές, ενώ αναμένεται να ξεκινήσει τις επόμενες μέρες στις βορειότερες περιοχές. Την υψηλότερη τιμή της αγοράς εξακολουθεί να προσφέρει η ΕΑΣ Αγρινίου, η οποία δίνει 18 λεπτά το κιλό συν 1 λεπτό το κιλό σε όσους αγοράζουν λιπάσματα από την Ένωση. Στα επίπεδα των 17 λεπτών το κιλό πραγματοποιούνται οι πωλήσεις μεταξύ των παραγωγών και των κτηνοτρόφων.

Μάλιστα εκτιμάται πως θα σημειώσουν περαιτέρω άνοδο τους επόμενους μήνες, κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Στο Αμύνταιο η συγκομιδή δεν έχει ξεκινήσει ακόμα και η φετινή παραγωγή υπολογίζεται στους 60.000 τόνους. Η ομάδα παραγωγών της τοπικής ένωσης διαχειρίζεται μόνο 3.000-4.000 τόνους, όπως μας πληροφορεί ο Γιώργος Γιαννιτσόπουλος, πρόεδρος της ΕΑΣ Αμυνταίου. Πολιτική της Ένωσης είναι να μην πουλήσει στα 15 λεπτά το κιλό που προσφέρονται από τους εμπόρους, αλλά να κρατήσει την παραγωγή της, έχοντας την πεποίθηση πως οι τιμές θα ενισχυθούν τους επόμενους μήνες κατά 2 λεπτά το κιλό, όπως συμβαίνει συνήθως σε μια φυσιολογική χρονιά. Εξάλλου το ελληνικό καλαμπόκι εξακολουθεί να εξάγεται σε μεγάλες ποσότητες στην ιταλική αγορά, με αποτέλεσμα να είναι βέβαιο πως σύντομα θα χρειαστούν εισαγωγές για να καλύψουν την εγχώρια ζήτηση των κτηνοτρόφων.

Μικρότερη παραγωγή στην Ε.Ε.
Σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η παραγωγή καλαμποκιού στην Ε.Ε. την καλλιεργητική περίοδο 2012/13 αναμένεται να διαμορφωθεί στους 64,3 εκατ. τόνους, σημαντικά χαμηλότερα από τους 71 εκατ. τόνους που υπολόγιζε στην προηγούμενη έκθεση της. Η νέα αυτή εκτίμηση βρίσκεται πιο κοντά στην πρόβλεψη των αναλυτών της Strategie Grains που βλέπουν παραγωγή 64 εκατ. τόνων, αλλά και στις προβλέψεις του Υπουργείου Γεωργίας των ΗΠΑ για παραγωγή 65 εκατ. τόνων.

Η τιμή του καλαμποκιού στην ιταλική αγορά διαμορφώνεται στα 187-191 ευρώ ο τόνος, σημειώνοντας άνοδο από τα χαμηλά των 172 ευρώ ο τόνος πριν από 2 εβδομάδες. Η παράδοση καλαμποκιού σε γαλλικό λιμάνι πραγματοποιείται στα 177 ευρώ ο τόνος.

πηγή Agronews

Δύο χρόνια συνεχών λαθών, με αποκορύφωμα τους πέντε τελευταίους μήνες, που η απροετοίμαστη κρατική μηχανή «έτρεξε» να προλάβει τις κοινοτικές απαιτήσεις, είχαν ως αποτέλεσμα την απώλεια του 40-50% των επιλέξιμων εκτάσεων βοσκότοπων, εις βάρος των ενισχύσεων των κτηνοτρόφων.

Το περίφημο «Σχέδιο Δράσης», που είχε παρουσιάσει πρώτη η Agrenda και υποσχόταν το ξεκαθάρισμα των επιλέξιμων εκτάσεων, κατέληξε μπούμερανγκ, γιατί εφαρμόστηκε κακήν κακώς και με τη λογική της «στρογγυλοποίησης» να βασιλεύει.

Όταν ανατέθηκε σε εξωτερική εταιρεία μελετών (την Consulting Research Project ΕΠΕ) στις 21 Ιουνίου, οι μελετητές είχαν διορία ένα μήνα να τελειώσουν με τη διαλογή των επιλέξιμων και των μη επιλέξιμων εκτάσεων.

Στις 26 Ιουνίου γίνεται επέκταση της ανάθεσης στην κοινοπραξία Ελληνική Φωτογραμμετρική-ΑΠΘ-ΕΛΚΕ-Επιτροπή Ερευνών, γιατί: «προέκυψαν απαιτήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε σχέση με τις βοσκήσιμες γαίες. Βάσει αυτών, προκύπτει η ανάγκη αξιολόγησης της καταλληλότητας των εδαφικών οικοσυστημάτων σε επίπεδο ενότητας (ilot) για την υποστήριξη της χρήσης τους ως βοσκότοπων, ώστε να καλυφθούν οι απαιτήσεις για τις αιτήσεις ενίσχυσης των Ελλήνων κτηνοτρόφων», όπως αναφέρεται σε έγγραφο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Επίσης, η ρίζα του προβλήματος με τις μεγάλες απεντάξεις στρεμμάτων βοσκότοπων από την επιλεξιμότητα για ενίσχυση βρίσκεται στο γεγονός ότι η εντολή στην ανάδοχο εταιρεία από τον ΟΠΕΚΕΠΕ ήταν να κατηγοριοποιήσει τις εδαφικές ενότητες σε τέσσερις κατηγορίες και όχι σε 7 όπως επιβάλει ο ΟΗΕ (FAO).

Aνάσα στη βιωσιμότητα των 1.500 συνδεδεμένων με το δίκτυο αγροτικών φωτοβολταϊκών δίνουν οι δυο τροπολογίες που συμπεριλήφθησαν στο νέο νόμο για τις ΑΠΕ ο οποίος ψηφίστηκε τα ξημερώματα της Τετάρτης 23 Οκτωβρίου από τη Βουλή. Mε την πρώτη εξ αυτών αναγνωρίζονται ως ειδική κατηγορία τα αγροτικά φωτοβολταϊκά, διαχωριζόμενα σαφώς από αντίστοιχες επενδύσεις ιδιωτών ή επιχειρηματιών. Κάτι που αφενός απαλείφει τον κίνδυνο επιπλοκών σε σχέση με την ένταξη των συγκεκριμένων παραγωγών στη νέα ΚΑΠ υπό τον όρο του «ενεργού αγρότη».

Αφετέρου ανοίγει το δρόμο για μικρότερη συνεισφορά τους (δηλαδή χαμηλότερη επιβάρυνση) στην προσπάθεια περιορισμού του ελλείμματος του ΛΑΓΗΕ και στον ειδικό «κουμπαρά» που θα δημιουργηθεί για τη χρηματοδότηση της περίφημης «διακοψιμότητας» υπέρ των βιομηχανιών.

Με τη δεύτερη τροπολογία (που αφορά όχι μόνο τα αγροτικά αλλά το σύνολο των φωτοβολταϊκών) ορίζεται ότι το «κούρεμα» στις ταρίφες που με υπουργική απόφαση θα μπορεί να νομοθετεί ο εκάστοτε υπουργός ΠΕΚΑ θα αφορά μόνο τους «νεοεισερχόμενους» στο σύστημα και όχι τα έργα τα οποία έχουν ήδη συμβασιοποιηθεί και συνδεθεί με το δίκτυο. Με απλά λόγια, δηλαδή, προστατεύονται οι συμβάσεις που έχουν μέχρι σήμερα υπογραφεί.

Οι τροπολογίες
Στην τροπολογία που προσέθεσε ο υπουργός Περιβάλλοντος, Γ. Μανιάτης περιλαμβάνονται οι αγροτικές μονάδες ηλεκτροπαραγωγής από ΑΠΕ, ισχύος μικρότερης των 100 κιλοβάτ, στις μονάδες εκείνες των οποίων ο συντελεστής διαφοροποίησης θα προσδιορίζεται με υπουργική απόφαση. Συγκεκριμένα, «στον πίνακα της παραγράφου 2 του άρθρου 143Β του ν. 4001/2011, όπως προστίθεται με την παράγραφο 11 του άρθρου 17 του προς ψήφιση σχεδίου Νόμου μετά τη φράση «Φωτοβολταϊκά Ισχύος > 100 ΚWp» προστίθεται η φράση «Φωτοβολταϊκά της περίπτωσης β’ της παραγράφου 6 του άρθρου 15 του ν. 3851/2010, ισχύος μκρότερης ή ίσης των 100 ΚWp». Πρόκειται για το απόσπασμα του ν. 3851/2010 (επί υπουργίας Τ. Μπιρμπίλη) όπου διαχωρίζονται σαφώς οι επενδύσεις σε φωτοβολταϊκά των κατ’ επάγγελμα αγροτών.

Εξάλλου, με άλλη τροπολογία («νομοτεχνική βελτίωση», όπως ονομάζεται) αναφέρεται ότι «οι διατάξεις του δεύτερου και του τρίτου εδαφίου της παραγράφου 4 του άρθρου 27Α του ν. 3734/2009, όπως αντικαθίστανται με την παράγραφο 2 του άρθρου 7 του παρόντος νόμου, ισχύουν για συμβάσεις που θα συναφθούν μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου».

«Αγρότες και όχι επιχειρηματίες»

Η θέσπιση ειδικής κατηγορίας «αγροτικών φωτοβολταϊκών» ήταν ένα αίτημα στο οποίο επέμενε εξ αρχής ο Σύνδεσμος Αγροτικών Φωτοβολταϊκών καθώς και πολλοί παράγοντες του χώρου ώστε να αποφευχθεί το «τσουβάλιασμα» με τις υπόλοιπες ΑΠΕ.  Εάν δεν υπήρχε ο διαχωρισμός, ήταν ορατός ο κίνδυνος οι αγρότες-επενδυτές να χάσουν το δικαίωμα ένταξης στη νέα ΚΑΠ ως «ενεργοί αγρότες» στην περίπτωση που τα έσοδά τους από τα φωτοβολταϊκά ξεπερνούσαν το αμιγώς αγροτικό τους εισόδημα- κάτι που θα τους καθιστούσε στα μάτια του νομοθέτη «επιχειρηματίες».
Σε δεύτερο επίπεδο, η διάκριση αγροτικών φωτοβολταίκών ανοίγει το δρόμο για μικρότερες μελλοντικές επιβαρύνσεις. Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες της Agrenda, το υπουργείο υιοθέτησε τελικά τη θέση του ΠΣΑΦ ότι είναι παράλογο οι επαγγελματίες αγρότες των φωτοβολταϊκών να επιδοτούν τη διακοψιμότητα (δηλαδή το χαμηλότερο κόστος ενέργειας) ). Έτσι,  είναι πολύ πιθανό η συνεισφορά των αγροτικών φωτοβολταϊκών στην επιδότηση της διακοψιμότητας των βιομηχανιών να είναι ελάχιστη ή και μηδενική.
Χαμηλότερη, τέλος, αναμένεται αν είναι και η έκτακτη εισφορά που θα κληθούν να καταβάλλουν προκειμένου να μηδενισθεί το έλλειμμα του ΛΑΓΗΕ.


Αποσύρθηκε η τροπολογία για τις fast track επενδύσεις

Από το νομοσχέδιο αποσύρθηκαν οι τροπολογίες για τις fast track επενδύσεις των φωτοβολταϊκών καθώς και της επιβολής εισφοράς επί των πωλήσεων του φυσικού αερίου.

πηγή Agronews